Od 1 lipca obraz Matki Bożej i Królowej Przenajdroższej Krwi peregrynuje w Bartoszycach.
Wystawienie obrazu Matki i Królowej Przenajdroższej Krwi Chrystusa w Parafii Św. Jana Chrzciciela w Bartoszycach dnia 12.07.2020 r.
niedziela, 12 lipca 2020
niedziela, 5 lipca 2020
Odpust Przenajdroższej Krwi i Ciała Jezusa Chrystusa.
Z Bisztynkiem wiąże się też cud eucharystyczny. W 1400 roku biskup Henryk Sorbom dokonywał tu poświęcenia nowej świątyni p.w. św. Macieja Apostoła. "Kronika Lidzbarska" opisuje wydarzenie, które miało wówczas nastąpić. Zapis w kronice brzmiał następująco: "(...) kiedy on (biskup), krótko przed swoją śmiercią, poświęcał i zarazem potem odprawiał Mszę świętą, podczas podniesienia na lewej ręce poczuł spływającą krew. Dlatego ołtarz ten nazwany został Przenajdroższej Krwi Pana Jezusa. A przy nim działy się liczne cuda (...)".Z biegiem czasu prawda o tym cudzie została przypisana pewnemu kapłanowi, który wątpił w prawdziwość przeistoczenia. Kapłan ów w ten sposób został przekonany o prawdziwej obecności Krwi Pana Jezusa w hostii. Wiadomość tę znajdujemy w urzędowym parafialnym piśmie kościoła bisztyneckiego z 1796 roku, gdzie zamieszczono następujący cytat z Kroniki Lidzbarskiej: "Kapłan odprawiający Mszę świętą w obecności biskupa wątpił, że po przeistoczeniu w hostii znajduje się prawdziwie obecny Chrystus. Nagle ujrzał spadające krople Krwi na korporał. Korporał ten, na który padały krople Krwi Chrystusa został przesłany do Rzymu, skąd już nie powrócił".
Z powodu tego cudu (cudów?) kościół w Bisztynku stał się miejscem licznych pielgrzymek, tak, że w końcu zdecydowano o rozbudowie świątyni. Obecnie Sanktuarium Krwi Pana Jezusa jest jednym z największych kościołów (poza katedrami) w Archidiecezji Warmińskiej. Samych miejsc siedzących jest tu 1200.
Program odpustu Przenajdroższej Krwi Chrystusa :
945 - agapa w sali nr Domu Parafialnego - przygotowana przez członkinie WKC w Bisztynku
1000 - adoracja Najświętszego Sakramentu - prowadzona przez animatorów diecezjalnych WKC Bogdana Szewczyka i Teresę Kujawską
1200 - Msza Świeta - prowadzona przez Biskupa Archidiecezji Warmińskiej Józefa Górzyńskiego z koncelebrą Ks. Andrzeja Szymańskiego - moderatora WKC Podregionu Swarzewskiego i Księdza Proboszcza Janusza Rybczyńskiego.
1420 - agapa w sali Domu Parafialnego
środa, 1 lipca 2020
Ostatnie pożegnanie!
Dzisiaj pożegnaliśmy naszą siostrę
Wandę Danilewicz
współzałożycielkę Wspólnoty Krwi Chrystusa w Diecezji Warmińskiej i w parafii Św. Jakuba w Olsztynie.
Siostra Wanda zawsze pogodna, zawsze mająca czas dla innych, wyczuwająca potrzeby sióstr i braci z Wspólnoty odeszła do Pana w wieku 80 lat.
Niech odpoczywa w pokoju wiecznym...
piątek, 26 czerwca 2020
Zapraszamy na święto Przenajdroższej Krwi Chrystusa do Poznania
ZAPRASZAMY także do
Sanktuarium Przenajdroższej Krwi Chrystusa do Poznania
na ul. Żydowską 34
01.07.20 /środa/ godz.19.00 Msza św. Odpustowa w rycie rzymskim/po łacinie/
05.07.20 /niedziela/ godz.10.00 Suma Odpustowa z udzialem WKC
Pozdrawiamy serdecznie i zapraszamy.
czwartek, 11 czerwca 2020
Boże Ciało z Matką Bożą
11 czerwca 2020 r. na ulicach Bartoszyc w procesji Bożego Ciała i Krwi Chrystusa pojawiła się Matka Boża w obrazie peregrynującym na terenie parafii Św. Brata Alberta.
W procesji obraz Matki i Królowej Przenajdroższej Krwi Chrystusa był niesiony przez siostry z 4 Wspólnot Krwi Chrystusa w Bartoszycach.
DZIĘKUJEMY!
![]() |
| Obraz niosą siostry ze Wspólnoty Krwi Chrystusa z parafii Św. Brata Alberta. |
W procesji obraz Matki i Królowej Przenajdroższej Krwi Chrystusa był niesiony przez siostry z 4 Wspólnot Krwi Chrystusa w Bartoszycach.
Siostry ze Wspólnoty Krwi Chrystusa z parafii Jana Chrzczyciela.
![]() |
| Siostry ze Wspólnoty Krwi Chrystusa z Parafii Jana Ewangelisty. |
![]() |
| Siostry ze Wspólnoty Krwi Chrystusa z Parafii Św. Brunona. |
poniedziałek, 1 czerwca 2020
Temat czerwcowy
Serce
jest prostym znakiem, który zawiera w sobie jednak wielką tajemnicę. Znaczy o
wiele więcej niż to, czym jest. Odnoszenie się do serca jest syntetycznym
sposobem mówienia o wielkiej tajemnicy miłości i oddania. Zakochani rysują
serca wszędzie: na pniach drzew, na mostach, na kamieniach, nawet na ławkach
kościelnych. Serce jako symbol jest: jasne, czytelne, wyraziste, konkretne,
głębokie, wrażliwe, czułe.
Najświętsze Serce Jezusa nie jest tylko ilustracją
wrażliwości czy czułości, a nabożeństwo do Niego nie jest jedynie zbiorem
praktyk religijnych. Nabożeństwo do Serca Jezusowego przywołuje i ukazuje
miłość Syna Bożego, który wcielił się, stał się człowiekiem i oddał się na
krzyżu w największym akcie miłości. To nabożeństwo pomaga w skupieniu życia
duchowego na Jezusowej miłości, bogatej w miłosierdzie.
Jeśli
ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie, niech przyjdzie do Mnie i pije! (J 7, 37), mówi Jezus w odniesieniu do
swojego serca. Ten kto szuka Boga, w modlitwie odnajdzie odpowiedź i odnajdzie
Go. Codzienna medytacja jest czasem łaski, w którym Duch Święty przychodzi ze
swoją mocą i moc Najwyższego osłania modlącego się: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię (Łk 1,
35). To wtedy miłość zamienia się dla modlącego w jedyną czynność, aktywność.
Od
dnia, kiedy żołnierz włócznią przebił bok Jezusa wiszącego na krzyżu (por. J
19,34), Kościół jest obmywany w tym źródle, z którego tryska życie, życie
wieczne. Dlatego w osobistej modlitwie bardzo pomaga kontemplacja Jezusowego
przebitego boku, rany Jego serca. Razem z Maryją stojącą pod krzyżem trzeba nam
patrzeć, jak z tego serca wypływa krew i woda, co jest ilustracją chrztu i
eucharystii. Jest to nieustanne wylewanie się na nas Bożego miłosierdzia, które
nas obmywa, karmi i poi poprzez sakramenty i w ten sposób zaspokaja nasze
pragnienie miłości. Przebity bok Jezusa obmywa nas w swojej nieskończonej
miłości i miłosierdziu, które swoje źródło mają właśnie w Najświętszym Sercu
Jezusa. Tak więc, sposobem na kontemplowanie Jezusowej miłości jest patrzenie
na Jego przebity bok i serce.
Najświętsze Serce
Jezusa jest sercem przebitym. Przywykliśmy prosić Go, aby uczynił nasze serce
na wzór swojego. Co oznacza ta prośba? Co ona
w sobie zawiera? Co za sobą
pociąga? Czy tak naprawdę wiemy o co prosimy?
Znamy to porównanie i analogię, które mówią o różnicy
pomiędzy sercem z kamienia, a sercem z ciała (por. Ez 36, 26-27). Serce
kamienne to serce twarde i zimne, które nie czuje i jest obojętne na wszystko.
Nie ma nic bardziej oddalonego i obcego w stosunku do Jezusowego serca, niż właśnie
takie serce. Serce z ciała oznacza serce żywe, które bije i czuje, jest kochające
i zdolne do miłości. Serce Jezusa nie jest jednak tylko sercem z ciała. Ten opis
nie oddaje wszystkiego, czym jest to Jego serce. Ale nie chodzi o to, że ono
takie nie jest, przecież - aby mieć serce z ciała - wystarczy mieć trochę
współczucia i wyrozumiałości, litości i empatii. Najświętsze Serce Jezusa to
coś więcej.
O co
zatem prosimy mówiąc: Panie, uczyń serca
nasze według serca Twego? Prosimy o przebite serce. Już sam fakt, że z taką właśnie prośbą
zwracamy się do Jezusa wymaga szacunku i czci. Mieć przebite serce to znaczy
być zranionym i miećbardzo głęboką ranę,a ta głębokość oznacza przebicie na
wskroś. Taka rana czyni zranionego bardzo słabym, bezsilnym, bo jest otwarta od
wewnątrz i od zewnątrz. Serce z kamienia jest zimne i nieczułe, natomiast serce
z ciała czuje i kocha. Zranione serce wie, co znaczy współczuć i czym jest
miłosierdzie i miłość.
Kontemplując
przebite serce Jezusa odkrywamy, że:
1. Jest to serce otwarte. Rana
przebitego serca jest raną, która się nie zabliźnia, lecz pozostaje otwarta jak
drzwi, nawet po zmartwychwstaniu Jezusa. Pozostawienie otwartych drzwi zachęca,
by wejść do środka. A kto miałby tam wejść? Ten, kogo się kocha, ukochany. On ma
pozwolenie wejścia takim, jaki jest, bezwarunkowe,
bez żadnych zastrzeżeń i ograniczeń. Tajemnicą tej rany jest to, że jest
otwarta i nie może się zamknąć. Gdyby się zamykała, wtedy ukochany
mógłby obawiać się, że przy jakiejś okazji znajdzie serce zamknięte. Ale ono
się nie zamyka, bo z niego nieustannie wypływa krew i woda. Woda, która obmywa,
oczyszcza i uzdrawia. A krew użyźnia i daje życie. To serce jest nieskończonym źródłem miłosierdzia, a miłosierdzie jest
pierwszym kluczem do zrozumienia tego serca.
2. Jest to serce wrażliwe. Chodzi o serce,
które wzrusza się i płacze na widok płaczącego bliźniego, cierpi na widok jego cierpienia
i raduje się jego radością wspólnie z nim. Jest ono sercem współczującym
idlatego posiada wrażliwość. Jest sercem, które potrafi przeniknąć do
najgłębszych uczuć poznając emocje drugiego. Kocha tylko ten, kto poznaje. Prawdziwie
pokochać można tylko tego, kogo się pozna. Najświętsze Serce Jezusa pragnie
poznać dogłębnie nasze serca. Wtedy raduje się i cierpi razem z nami. Pragnie
przeniknąć do tego, co w nas najbardziej intymne i pokochać nas, oddając się
nam w całości. Ono jest niewyczerpanym źródłem miłości. To tutaj jest drugi klucz do zrozumienia Jezusowego serca: serce Jezusa
jest serem kochającym.
Miłość i miłosierdzie – w zasadzie chodzi o to
samo. Miłosierna miłość jest miłością kochającą. Jeśli serce z ciała może i
zdolne jest, by kochać, serce przebite nie potrafi nie kochać miłością, która
wypływa z miłosierdzia. Miłosierdzie, które rodzi się z otwartej rany czyni Najświętsze
Serce Jezusa tak czułym i wrażliwym, że nie potrafi nie kochać. To jest tym
najgłębszym darem przebitego serca.
Prosić
o uczynienie naszego serca według serca Jezusowego to trudna prośba. Nie można
o to prosić inaczej, niż tylko z sercem na dłoni i z ręką na sercu, tak jak On
to czyni. Jego serce jest tym, które się daje i ofiaruje poprzez miłosierdzie,
aby w ten sposób kochać. Ono nie boi się włóczni, lecz przeciwnie, pozostając
otwarte i gotowe zaprasza wszystkich do wejścia.
Na koniec tego rozważania chcę podzielić się
opowieścią o pięknym, niedoskonałym sercu.Pewnego dnia młody człowiek stanął w
centrum miasta i ogłosił, że ma najpiękniejsze serce w całym regionie. Wielki
tłum zebrał się wokół niego i wszyscy podziwiali jego serce potwierdzając, że jest
idealne, ponieważ nie zauważyli na nim żadnego znaku zadrapania ani wady. Tak
więc, wszyscy zgodzili się, że jest to najpiękniejsze serce, jakie kiedykolwiek
widzieli. Widząc, że jest podziwiany, młodzieniec był jeszcze bardziej dumny i
tym żarliwiej podkreślał, że ma najpiękniejsze serce ze wszystkich w tym
mieście.
Kiedyś podszedł do niego pewien starzec i
powiedział: Dlaczego mówisz w ten sposób,
skoro twoje serce nie jest ani trochę tak piękne jak moje? Zaskoczeni,
zarówno tłum jak i młodzieniec, spojrzawszy na serce starca zobaczyli, że
chociaż biło energicznie, było pokryte bliznami i nawet miało miejsca, gdzie
brakowało kawałków. Widać też tam było części, które zostały zastąpione przez
inne, absolutnie niepasujące do tego miejsca, powodując nieregularne krawędzie
i narożniki wokół. Co więcej, były w tym sercu miejsca puste, gdzie brakowało
głębokich kawałków. Przeważające było w tłumie stwierdzenie: Jak on może powiedzieć, że jego serce jest
piękniejsze? Młody człowiek spojrzał na serce starca, a widząc je
pozbawione wszelkiego wdzięku, roześmiał się. Chyba żartujesz - powiedział - porównaj
swoje serce do mojego... Moje jest doskonałe,a twoje to tylko kolekcja blizn i zranień.
Prawda - powiedział starzec - twoje
serce wygląda idealnie, ale ja nigdy nie związałbym się z tobą... Spójrz, każda
blizna na moim sercu oznacza osobę, której dałem całą moją miłość. Oderwałem
kawałki mojego serca, aby dać je każdej z tych osób, które ukochałem. Wiele z
nich, z kolei, podarowało mi kawałek swojego serca, a ja umieściłem go w
miejscu, które pozostawało otwarte. Jako że te kawałki nie były takie same,
pozostały nierówne krawędzie; jestem z nich dumny, bo przypominają mi o
miłości, którą dzieliliśmy wspólnie. Czasami dałem kawałek swojego serca komuś,
kto nie dał mi w zamian swojego kawałka. Stąd właśnie pochodzą te wyrwy i puste
miejsca. Dawanie miłości jest ryzykiem, ale mimo bólu, jaki powodują te rany,
które pozostały otwarte, przypominają mi, że wciąż je kocham i żywię nadzieję,
że któregoś dnia powrócą i wypełnią pustkę, jaką pozostawiły w moim sercu.
Teraz rozumiesz, co jest naprawdę piękne? Młodzieniec pozostał milczący.
Łzy spływały mu po policzkach. Zbliżył się do starca, wyrwał kawałek ze swojego
pięknego serca i ofiarował mu go. Stary człowiek przyjął go i umieścił w swoim
sercu, a następnie wyrwał kawałek swojego, już starego i poobijanego serca, i
nim zapełnił otwartą ranę w sercu młodzieńca. Kawałek ułożył się, ale nie
perfekcyjnie. Nie będąc identycznym kawałkiem pozostawił widoczne krawędzie. Młodzieniec
spojrzał wtedy na swoje serce, które nie było już idealne ale wyglądało
piękniej niż przedtem, ponieważ była w nim miłość starca.
Ks. Wojciech Czernatowicz, CPPS
poniedziałek, 25 maja 2020
Relacja z Odpustu Matki i Królowej Przenajdroższej Krwi
24 maja 2020 r. o godz. 12,30 w Kaplicy Matki Bożej na Jasnej Górze w Częstochowie odbyła się uroczysta Msza Święta odpustowa naszej Współnoty. Mszy przewodniczył Prowincjał Zgromadzenia Misjonarzy Krwi Chrystusa Ks. Wojciech Czernatowicz, homilię wygłosił Ks. Bogdan Witkowski - moderator Krajowy WKC. W Mszy Świętej uczestniczyły delegacje z podregionów Częstochowskiego, Ożarowskiego, Swarzewskiego i Zamojskiego z Księżmi moderatorami - Ks. Danielem M., Ks. Bogdanem W., Ks. Andrzejem S. i Ks. Krzysztofem S.
Link do transmisji:
https://tvpstream.vod.tvp.pl/?channel_id=36588721
Oto kilka ujęć z uroczystości:
![]() |
| Moderator Krajowy WKC - Jarosław - I czytanie - Dz 1,1-11 |
![]() |
| Brat Jan - Psalm - 47 |
Siostra Teresa widerska - - II czytanie - Ef 1,17-23.
![]() |
| Rada Krajowa w Kaplicy |
![]() |
| Członkowie WKC w Kaplicy Matki Bożej |
![]() |
| Msza Święta |
| Sztandar WKC z Parafii św. Małgorzaty z Warszawy |
![]() |
| Przed obrazem Matki Bożej. |
![]() |
| Pod koniec Mszy Świętej Ks. Prowincjał zawierzył Wspólnotę Matce Bożej: |
Modlitwa zawierzenia
Maryjo, nasza Matko. Stajemy tu, w Twojej obecności, wpatrując się w Twoje oblicze. Pełna pokory dajesz nam swojego Syna – źródło dobra i miłości – abyśmy przyjmując Go do naszego życia stawali się coraz bardziej ofiarni i wielkoduszni. Syn Boży stał się człowiekiem dla naszego zbawienia. Obdarował nas absolutnie darmową miłością - miłością, która oczekuje tylko wzajemności. Naucz nas Maryjo przyjmować Boże dary i odpowiadać na nie
z całych naszych sił. Naucz nas stawiania Boga na pierwszym miejscu, tak, aby świat zobaczył jak wielki jest Stwórca w swoich stworzeniach.
Uzdolnij nas do modlitwy uwielbienia za wielkie dzieła Boga w naszym życiu i w świecie, abyśmy tak jak Ty , patrząc na cuda codzienności ciągle dokonujące się wokół nas, śpiewali z Tobą: „Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim”.
Prosimy Cię: Wstawiaj się za nami Panno Maryjo!
z całych naszych sił. Naucz nas stawiania Boga na pierwszym miejscu, tak, aby świat zobaczył jak wielki jest Stwórca w swoich stworzeniach.
Uzdolnij nas do modlitwy uwielbienia za wielkie dzieła Boga w naszym życiu i w świecie, abyśmy tak jak Ty , patrząc na cuda codzienności ciągle dokonujące się wokół nas, śpiewali z Tobą: „Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim”.
Prosimy Cię: Wstawiaj się za nami Panno Maryjo!
Wstawiaj
się za nami Panno Maryjo!
Maryjo, nasza Królowo. Ty stałaś pod krzyżem, gdy pierwszy
raz – podczas przebicia włócznią Jezusowego boku – Duch Święty spłynął na
Kościół. Później, potwierdzając godność
i powołanie Matki wszystkich wierzących, towarzyszyłaś modlitwie apostołów przed zesłaniem Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy. Prosimy Cię, uczyń nas gotowymi do przyjęcia darów Ducha Świętego, abyśmy na wzór Apostołów stali się jedną rodziną, przepełnioną wiarą i wzajemną miłością.
Prosimy Cię, wstawiaj się za nami, abyśmy żyjąc w jedności stali się wiarygodnymi świadkami Ewangelii Twojego Syna. Niech Wspólnota Krwi Chrystusa w Polsce będzie znakiem zbawczej Krwi Jezusa, która płynąc przez ten świat dokonuje cudu przemiany serc, przebaczenia i pojednania, cudu przemiany smutku w radość i nieuporządkowania w ład i harmonię.
Prosimy Cię: Wstawiaj się za nami Panno Maryjo!
i powołanie Matki wszystkich wierzących, towarzyszyłaś modlitwie apostołów przed zesłaniem Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy. Prosimy Cię, uczyń nas gotowymi do przyjęcia darów Ducha Świętego, abyśmy na wzór Apostołów stali się jedną rodziną, przepełnioną wiarą i wzajemną miłością.
Prosimy Cię, wstawiaj się za nami, abyśmy żyjąc w jedności stali się wiarygodnymi świadkami Ewangelii Twojego Syna. Niech Wspólnota Krwi Chrystusa w Polsce będzie znakiem zbawczej Krwi Jezusa, która płynąc przez ten świat dokonuje cudu przemiany serc, przebaczenia i pojednania, cudu przemiany smutku w radość i nieuporządkowania w ład i harmonię.
Prosimy Cię: Wstawiaj się za nami Panno Maryjo!
Wstawiaj
się za nami Panno Maryjo!
Maryjo, Wspomożycielko nasza. Kiedy Anioł Gabriel powiedział
Ci, że poczniesz Syna Bożego, nie pozostałaś w domu, lecz wyruszyłaś by pomagać
innym. Ta gorliwość i zapał brał się z Twojej ofiarnej natury, ale także z
obecności w Tobie łaski Najwyższego. Później także wielokrotnie okazywałaś
troskę o innych ludzi, i okazujesz ją wciąż dzisiaj o każdego z nas. Stałaś się
misjonarką przynoszącą głodnym i spragnionym pokarm i napój – Ciało i Krew
Chrystusa.
Za Twoją wielką ofiarność dziękujemy Ci Maryjo! Prosimy Cię abyś takiej ofiarności uczyła każdego z nas. Wyproś nam u Boga zapał apostolski, abyśmy darów Bożych nigdy nie zatrzymywali tylko dla siebie, lecz umieli się nimi dzielić z innymi. Otwórz nasze oczy i uszy, uwrażliwiaj serca i odświeżaj nasze myślenie. Dzisiaj składamy Ci w darze nasze serca a wraz z nimi szczere chęci i pragnienie służenia Twojemu Synowi w innych ludziach i prosimy Cię: Wstawiaj się za nami Panno Maryjo!
Za Twoją wielką ofiarność dziękujemy Ci Maryjo! Prosimy Cię abyś takiej ofiarności uczyła każdego z nas. Wyproś nam u Boga zapał apostolski, abyśmy darów Bożych nigdy nie zatrzymywali tylko dla siebie, lecz umieli się nimi dzielić z innymi. Otwórz nasze oczy i uszy, uwrażliwiaj serca i odświeżaj nasze myślenie. Dzisiaj składamy Ci w darze nasze serca a wraz z nimi szczere chęci i pragnienie służenia Twojemu Synowi w innych ludziach i prosimy Cię: Wstawiaj się za nami Panno Maryjo!
Wstawiaj
się za nami Panno Maryjo!
![]() |
| Przed Kaplicą - po Mszy św. |
![]() |
| Nabożeństwo Majowe prowadził Ks. Daniel M. |
![]() |
| Ołtarz Relikwi Krwi Chrystusa, którymi Ks. Daniel pobłogosławił obecnych w Sanktuarium. |
![]() |
| Mianowania Animatorów WKC z Podregionu Częstochowskiego. |
![]() |
| Nowi Animatorzy w Podregionie Częstochowskim |
![]() |
| Animatorzy Krajowi Teresa Świderska i Jarosław Wołodkiewicz dziękują za przygotowanie i obecność na odpuście! |
Subskrybuj:
Posty (Atom)






























