Statut Regionu Polskiego Wspólnoty Krwi Chrystusa
Rozdział I
Wspólnota Krwi Chrystusa zwana w skrócie WKC, jest publicznym stowarzyszeniem wiernych. Została powołana i działa na terenie Rzeczpospolitej Polskiej na podstawie Statutu Generalnego Unione Sanguis Christi zatwierdzonego przez Papieską Radę ds. Świeckich dnia 24 maja 1988 poz. 714/88/S-61/A-58. Art. 4, oraz w oparciu o przepisy Kodeksu Prawa Kanonicznego (kan. 312 – 320) i jest organizacją kościelną w rozumieniu art. 34 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 29, poz.154 ze zm.) i prawa obowiązującego na terenie Rzeczpospolitej Polskiej.
Siedzibą Wspólnoty Krwi Chrystusa jest Częstochowa: Sekretariat Krajowy WKC
ul. Mąkoszy 1 42-200 Częstochowa
1. Struktura terytorialna Regionu Polskiego Wspólnoty Krwi Chrystusa obejmuje obszar Polski z podziałem na podregiony, diecezje i parafie.
a) Podregion Częstochowski – z siedzibą w Częstochowie, swoim zasięgiem terytorialnym obejmuje następujące diecezje : częstochowską, bielsko-żywiecką, gliwicką, kaliską, katowicką, kielecką, krakowską, legnicką, opolską, sosnowiecką, świdnicką, tarnowską, wrocławską i zielonogórsko-gorzowską;
b) Podregion Ożarowski– z siedzibą w Ożarowie Mazowieckim, swoim zasięgiem terytorialnym obejmuje następujące diecezje : białostocką, drohiczyńską, ełcką, łomżyńską, łowicką, łódzką, płocką, radomską, siedlecką, warszawską, warszawsko-praską, i włocławską:
c) Podregion Swarzewski – z siedzibą w Swarzewie, swoim zasięgiem terytorialnym obejmuje następujące diecezje : bydgoską, elbląską, gdańską, gnieźnieńską, koszalińsko-kołobrzeską, pelplińską, poznańską, szczecińsko-kamieńską, toruńską i warmińską,
d) Podregion Zamojski – z siedzibą w Łabuńkach, swoim zasięgiem terytorialnym obejmuje następujące diecezje : lubelską, przemyską, rzeszowską, sandomierską i zamojsko-lubaczowską.
2. WKC może rozszerzać się z Polski na inne Kraje, działając za zgodą Rady Krajowej i biskupa miejsca.
Wspólnota Krwi Chrystusa na terenie RP działa pod kierownictwem i odpowiedzialnością Moderatora Krajowego WKC i na podstawie przepisów niniejszego Statutu.
Znakiem Wspólnoty Krwi Chrystusa jest krzyż grecki z czerwonym okrągłym polem w centrum symbolizującym krew Zbawiciela.
Wspólnota Krwi Chrystusa ma prawo używać własnego logo, hymnu, sztandaru i pieczęci.
Wspólnota Krwi Chrystusa działa poprzez swoje organa ustanowione niniejszym Statutem.
1. Tajemnica Paschalna. Motywem przewodnim życia członków WKC jest Krew Chrystusa, która jest wyrazem tajemnicy paschalnej. Formacja WKC zakłada, że członkowie będą uczyli się „dawać w życiu własną krew razem z krwią Chrystusa” (SG 4). Każdy otwiera z miłością swoje serce dla krwawiącego Zbawiciela, mistycznie obecnego w trudnościach, cierpieniach, w samotności oraz niesprawiedliwości i ofiaruje się z Nim Ojcu Przedwiecznemu dla zbawienia świata.
2. „Wołanie krwi”. Wspólnota otwiera się także na „wołanie krwi” płynącej w ludzkich zranieniach. Idzie kochając i służąc przez modlitwę, przez przykład własnego życia i konkretną pomoc.
3. Eucharystia. Członkowie Wspólnoty Krwi Chrystusa starają się jak najczęściej, nawet codziennie uczestniczyć w Eucharystii i przyjmować Komunię Świętą. Odnowieni w miłości Chrystusa, chcą świadomie być „Mistycznym Ciałem” i „Krwią Chrystusa”. Udział w liturgii eucharystycznej jest dla członków źródłem, z którego czerpią siły i światło do życia Eucharystią w codziennych sprawach każdego dnia. Z tej szczególnej więzi z Jezusem Eucharystycznym wypływa także nabożeństwo, wyrażające się m.in. w osobistych i wspólnotowych spotkaniach z Nim na adoracji Najświętszego Sakramentu.
4. Słowo Boże i modlitwa. Członkowie Wspólnoty Krwi Chrystusa w ramach codziennej modlitwy wybierają przynajmniej jedną z modlitw do Krwi Chrystusa i praktykują rozważanie Słowa Bożego, by być bardziej wolnymi dla Boga, oceniając wszystkie codzienne sprawy w świetle wieczności. Przez praktykę „Słowa Życia” członkowie grup Krwi Chrystusa pragną coraz wierniej żyć w obecności Boga i wypełniać Jego wolę.
5. Jedność przez Krew Chrystusa. Członkowie Wspólnoty Krwi Chrystusa dążą do tego, by przez wiarę stawać się duchową rodziną, w której pomagają sobie wzajemnie przez dobra duchowe i materialne (por. Dz. 2, 34-37). Przez ofiarę przelanej krwi, Chrystus pojednał ziemię z niebem i ludzi pomiędzy sobą (por. Kol 1, 20), dlatego wszędzie, gdzie są członkowie WKC starają się być znakiem jedności, której Bóg pragnie dla swoich uczniów (por. J 17, 21).
Więź miłości wzajemnej, prowadząca do jedności jest najlepszym fundamentem dla niesienia pomocy wszystkim potrzebującym. Krew Chrystusa jako prawdziwy skarb serca (por. Mt. 6, 21) uwalnia od przywiązania do dóbr materialnych i pomaga dzielić się z innymi, aby budować Królestwo Boże.
6. Pokora i posłuszeństwo. Krew Chrystusa jest dla członków WKC znakiem miłości Bożej objawionej przez uniżenie się Syna Bożego, który ogołocił samego siebie dla naszego zbawienia stając się człowiekiem (por. Flp. 2, 6n). W duchu tradycji św. Kaspra każdy stara się przede wszystkim o pokorę, która wg słów Świętego jest „bramą wszystkich innych cnót”. Posłuszeństwo Chrystusa aż do przelania krwi na krzyżu (por. Flp. 2 8 ), jest wzorem naszego posłuszeństwa – członków Wspólnoty.
7. Nawrócenie i pojednanie. Chrystus odkupił nas „nie czymś przemijającym, srebrem lub złotem, ale swoją drogocenną Krwią, jako Baranka niepokalanego i bez zmazy” (por. 1P 1, 18-19). Świadomi tej wielkiej ceny członkowie WKC podejmują codzienną drogę nawrócenia, aby stać się świętymi, na wzór Tego, który ich powołał (por. 1P 1, 15). Krew Chrystusa przynagla do pojednania z Bogiem, samym sobą i z innymi ludźmi.
8. Wzory życia. Członkowie Wspólnoty Krwi Chrystusa spoglądają na przykład swoich Patronów, szczególnie na Maryję, którą czczą jako Matkę i Królową Przenajdroższej Krwi, św. Kaspra del Bufalo, św. Franciszka Ksawerego, św. Marię De Mattias, św. Katarzynę Sieneńską. Ich życie przypomina zawsze o powołaniu członków Wspólnoty do świętości i daje nowe siły, do wypełniania swojej misji w Kościele i świecie współczesnym.
.jpg)
