Tematy formacyjne WKC - 2017 -18

TEMAT   I      -     WRZESIEŃ   2017         -    TAJEMNICA PASCHALNA

TEMAT   II     -     PAŹDZIERNIK 2017    -     WOŁANIE KRWI

TEMAT   III    -     LISTOPAD 2017           -    EUCHARYSTIA

TEMAT   IV    -    GRUDZIEŃ  2017          -    SŁOWO BOŻE I MODLITWA

TEMAT   V     -    STYCZEŃ 2018             -    JEDNOŚĆ PRZEZ KREW CHRYSTUSA

TEMAT   VI    -    LUTY 2018                    -    POKORA I POSŁUSZEŃSTWO

TEMAT   VII  -     MARZEC 2018              -    NAWRÓCENIE I POJEDNANIE

TEMAT   VIII  -    KWIECIEŃ 2018          -    WZORY ŻYCIA

TEMAT   IX   -     MAJ 2018                      -     POJEDNANIE I POSŁUGA POJEDNANIA

VII temat formacyjny!

Nawrócenie i pojednanie.

1. Gdybym miał wybrać jedno zdanie z Biblii, choć to oczywiście trudne zadanie bo całość Objawienia Bożego jest przebogatą i piękną historią, ba, nie tylko historią ale żywym Słowem Boga, na odkrycie tej tajemnicy i tak by nam życia nie starczyło. Kiedy o tym myślę przyszło mi na myśl żeby zajrzeć do epilogu Ewangelii św. Jana. Znajdziemy tam pouczające słowa, że gdyby chcieć opisać wszystkie dzieła i słowa Jezusa to cały świat nie pomieściłby ksiąg, które by to opisały. Patrząc przez znaczenie tych słów, czyż podobnie nie jest i z nami? Że życia człowiekowi zabraknie aby zgłębić słowo Boże, aby pomieścić tę Bożą mądrość i zgłębić tajemnicę obecności Boga pośród nas a także zaczerpnąć siłę jaką ono daje do życia na co dzień. W naszej Wspólnoście jednak żyjemy i pracujemy praktykując życie Słowem Życia więc gdybyśmy chcieli wybrać taki stały fragment, który by nam przyświecał niejako motto mogłoby to być zdanie z Pierwszego listu św. Piotra: Wiecie bowiem, że z waszego, odziedziczonego po przodkach, złego postępowania zostaliście wykupieni nie czymś przemijającym, srebrem lub złotem, ale drogocenną krwią Chrystusa, jako baranka niepokalanego i bez zmazy.(1P 1, 18-19).

2. W naszej Wpólnocie coraz bardziej staje się oczywistą świadomość, że skoro jestem odkupiony najwyższą ceną jaką może złożyć człowiek a więc życiem, warto się zapytać co te słowa robią z twoim sercem. Jak to słowo rezonuje w twojej duszy, kiedy pomyślisz, że to nie człowiek ale Bóg złożył za ciebie tę najwyższą cenę. Nie możemy być Wspólnotą Krwi Chrystusa bez świadomości, że mamy wartość Krwi naszego Pana! To jest absolutnie fundamentalna sprawa bez której nie możemy ruszyć dalej. Więc należałoby się zatrzymać w tym miejscu by dać sobie czas na osobistą refleksję – jestem odkupiony Krwią Chrystusa. Jestem wartościowym człowiekiem! Nawet jeśli ktoś odebrał ci tę wartość bądź próbuje to robić, zawsze możesz przyjść do Jezusa. Przyjść do Jezusa w duchu i prawdzie. Możesz się z Nim spotkać w duchowej światyni swojego serca. To właśnie tu, w tym niezwykle intymnym spotkaniu odkryjesz w sobie wielką wartość – zostałeś wykupiony Najdroższą krwią Baranka. A odpowiedzieć na tę wartość możemy tylko w jeden sposób podejmując codzienny wysiłek nawrócenia i pojednania. Nawrócenie trudno jednoznaczenie zdefiniować. Może być głębokie jak u Szawła, który stał się Pawłem Apostołem Narodów. Przejawem nawrócenia może też być prozaiczna codzienna refleksja nad sobą podczas rachunku

6 temat formacyjny na luty 2018 r.

Pokora  i  posłuszeństwo

„On przejawia  moc ramienia  swego,

rozprasza  ( ludzi ) pyszniących  się zamysłami  serc  swoich.

Strąca  władców  z  tronu, a  wywyższa pokornych.”  (Łk. 1,  51,52 )

"kto by między wami chciał stać się wielkim, niech będzie sługą waszym.

A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem wszystkich" (Mk 10,43).

Te słowa ukazują drogę do prawdziwej pokory.

Na  wstępie przyjrzyjmy  się  jakie  treści  kryją słowa:  pokora i  posłuszeństwo.

Pokora  to cnota moralna, która w ogólnym rozumieniu polega na uznaniu własnej ograniczoności, nie wywyższaniu się ponad innych i unikaniu chwalenia się swoimi dokonaniami, zwłaszcza  w  celu  podkreślenia  swojej  wyższości.

Pokora  chroni przed pokusą wywyższania się, szukania nienależnych honorów, przeceniania własnych zdolności; jej przeciwieństwem jest pycha. Skoro  pycha  jest przeciwieństwem  pokory  to  należy  pamiętać, że „pycha  zawsze  kroczy  przed upadkiem”.

Dla chrześcijanina więc pokora to prawda o sobie i o Bogu. Pycha to  fantazja i pułapka egocentryzmu,  która  spycha i zamyka nas w samotności, ponieważ patrzymy na innych w kategoriach ewentualnego zagrożenia. Pycha  nie pozwala na zbudowanie przyjaźni ani miłości tego, czym naprawdę karmi się serce człowieka i czego naprawdę potrzebuje. Pycha sprowadza człowieka do mieszaniny zawiści i lęku, bez dostępu do źródła wewnętrznej wolności i radości.

Pyszny ani nie miłuje Boga, ani nie jest w stanie przyjąć miłości, którą daje mu Bóg.

Ten, kto jest świadomy, że jest niczym wobec Bożego Majestatu, unika pychy i pogardy wobec bliźniego, umie zrozumieć innych, włącznie z ich błędami. Zaś  ten, kto myśli, że nigdy się nie pomylił, gorszy się błędami innych, a nie  swoimi. Pyszny  ciągle  kombinuje  jak  ukryć swoje  wady i  słabości i  przez  to  jest  zmęczony  swoją  sztucznością.

Pokora polega na uniżeniu ludzkiego ducha przed Bogiem. Pojawia się wówczas, gdy uznaje się w sercu i potwierdza życiową postawą, że Bóg jest wszystkim, a człowiek sam z siebie nic nie może.

Pokora nie jest stanem człowieka pokonanego czy słabszego, którego silniejszy uczynił swoim poddanym, zależnym lecz stanem człowieka zgadzającego się dla Bożej miłości na wolne posłuszeństwo konkretnej osobie np. kierownikowi duchowemu, współmałżonkowi, czy  przełożonemu.

Wyróżniamy pokorę  prawdziwą  i  fałszywą.

Prawdziwej pokorze towarzyszą pewne znaki: radość, pokój, cichość i moc. Objawami fałszywej pokory są: zniechęcenie, rezygnacja z ćwiczenia się w cnotach, nieustanny niepokój serca i brak przebaczania sobie  i  innym  popełnionych błędów. Przykładem  fałszywej  pokory  jest  obraz  człowieka  ze  złożonymi  rękoma  i  jego wewnętrzny  opór, aby wyciągnąć  rękę  do pojednania.

Każdy człowiek ma zalety, dzięki którym może czuć się wartościowy, ale nie lepszy niż inni.  Każdą zaletę da się pozytywnie przekształcić w pokorne działanie.

            Pokora nie toleruje fałszu na temat własnych pozytywnych bądź negatywnych cech.

Należy  pamiętać,  że  pokora to  nie  kompleksy, to  nie  wstydliwość,  czy  lękliwość, ale  jest  to  odwaga,  sprawiedliwość  Boża, miłosierdzie,  czujność  i  troska o  dobro.

Dość często w środowisku kościelnym  spotyka  się  stereotypowe  myślenie  o  pokorze,  które   brzmi następująco:  „Dobry katolik powinien być pokorny, nigdy się nie przyznawać do swoich osiągnięć i zalet, absolutnie się nie wychylać. Powinien  regularnie pomniejszać swoje sukcesy i zalety, a powiększać wady.”Do  tego  osoby, które potrafią się obiektywnie, dobrze oceniać

Temat formacyjny na Grudzień!

KONFERENCJE DLA ANIMATORÓW I SYMPATYKÓW WSPÓLNOTY KRWI CHRYSTUSA NA ROK FORMACYJNY 2017/2018

Ks. Andrzej Szymański CPPS

Temat roku formacyjnego:

REGUŁA ŻYCIA – WG STATUTÓW WKC

TEMAT IV

Miesiąc: GRUDZIEŃ 2017

SŁOWO BOŻE I MODLITWA

Ten rok formacyjny, jako temat wiodący ma Regułę życia wg Statutów WKC. Jak już było przypomniane w poprzedniej konferencji, poprzedni rok formacyjny upłynął pod hasłem Ośmiu Błogosławieństw z Kazania na Górze. Zatem tamten rok minął wg Reguły życia wskazanej przez Jezusa dla wszystkich. Ten rok formacyjny do tych 8 Błogosławieństw, dodaje, a raczej uściśla tamte, Regułą życia wg Statutów WKC.

Ten temat, już jako czwarty dotyczy bardzo ważnego elementu naszej Reguły życia, a mianowicie kształtowania siebie krok po kroku, wg czytań z kolejnych niedziel. Chodzi o rozważanie Pisma Świętego w grupach tygodniowych, życie Słowem życia, oraz dzielenie się doświadczeniami na wybrane Słowo. W ten sposób krok po kroku wprowadzamy w nasze życie codzienne, Słowo Boże, które szczególnie do nas przemawia lub jest nam najbardziej potrzebne do rozwoju duchowego.

Na spotkaniach naszych grup, a także w życiu codziennym każdego z nas, bardzo ważna jest modlitwa. W naszej regule są to uwielbienia, podziękowania, przeproszenia i prośba do Pana Boga. Przy czym każde spotkanie kończy się konkretną modlitwą: Ojcze Przedwieczny… Zatem nic dziwnego, że Słowo Boże i modlitwa zostały połączone w ramach rozważań jednego miesiąca.

Warto jeszcze wspomnieć, że poprzednim tematem formacyjnym była Eucharystia, a więc uczestnicząc w niej każdy z nas po pierwszym czytaniu słyszy: Oto Słowo Boże, a po czytaniu Ewangelii – Oto Słowo Pańskie. Zatem w liturgii Eucharystii, przyjęło się Panem nazywać Jezusa Chrystusa, a słowa ze ST lub NT poza Ewangelią – ogólnie Słowem Bożym.

Ciekawą refleksją na ten temat dzieli się ks. prof. Waldemar Chrostowski, mówiąc, że: Czytając księgi święte, Żydzi nie czynią tego pod kątem weryfikowania ich od strony historycznej, lecz sytuują siebie w długim łańcuchu pokoleń tych, którzy Biblię otrzymali i uznali za drogowskaz i pokarm dla swojego życia. Żyd nie docieka, którędy Izraelici wychodzili z Egiptu, lecz przeżywa tekst biblijny, jakby sam stamtąd teraz wychodził. Cześć i miłość do Biblii idą w parze z przekonaniem, że jest ona głęboko i wszechstronnie prawdziwa, nie w tym znaczeniu, że można ją poddać całościowej weryfikacji, swoistej historycznej lustracji, lecz dlatego, że wydaje ona błogosławione owoce w życiu tych, którzy ją czytają i objaśniają (Bóg, Biblia, Mesjasz – rozmowa z ks. prof. Waldemarem Chrostowskim, str. 416)

W naszej regule też chodzi o to, aby Pismo Święte przeżywać i wprowadzać w życie codzienne tak, aby przynosiło konkretne, błogosławione owoce.

W tym miejscu warto przypomnieć, że nasze zgromadzenie CPPS jak również WKC, ma obowiązek żyć w jedności z całym Kościołem Katolickim, którego głową na tej ziemi, jest kolejny następca św. Piotra, a więc papież. Teraz papież Franciszek i jego wskazania, powinny być dla nas

Temat formacyjny na listopad

KONFERENCJE DLA ANIMATORÓW I SYMPATYKÓW WSPÓLNOTY KRWI CHRYSTUSA NA ROK FORMACYJNY 2017/2018

Ks. Andrzej Szymański CPPS

Temat roku formacyjnego:

REGUŁA ŻYCIA – WG STATUTÓW WKC

TEMAT III

Miesiąc: LISTOPAD 2017

EUCHARYSTIA

W poprzednim roku formacyjnym, rozważaliśmy Osiem Błogosławieństw, czyli 8 dróg prowadzących do zbawienia, które przekazał nam sam Pan Jezus Chrystus w Kazaniu na Górze. Te błogosławieństwa dotyczą każdego człowieka, niezależnie od tego do jakiej Wspólnoty należy.

Ten rok formacyjny, jako temat wiodący ma Regułę życia wg Statutów WKC. Zatem po pracy nad sobą wg 8 Błogosławieństw, w tym roku, odniesiemy nasze rozważania do wymagań zawartych w Statutach WKC. Będzie to jednocześnie przypomnienie, do czego zobowiązaliśmy się wstępując do tej a nie innej Wspólnoty. Jak zwykle, tak i w tym roku, temat podzielony jest na kilka podtematów, które podejmowane są w kolejnych miesiącach, poczynając od września.

Ten temat, już jako trzeci dotyczy bardzo ważnego elementu naszej Reguły życia, i nie tylko naszej Wspólnoty, a mianowicie Eucharystii, w której Jezus zmartwychwstały jest wciąż obecny pośród nas w swoim Ciele i swojej Krwi.

W Statutach WKC, w Rozdziale II. Reguła życia, czytamy:

Członkowie Wspólnoty Krwi Chrystusa starają się jak najczęściej, nawet codziennie uczestniczyć w Eucharystii i przyjmować Komunię Świętą. Odnowieni w miłości Chrystusa, chcą świadomie być „Mistycznym Ciałem” i „Krwią Chrystusa”. Udział w liturgii eucharystycznej jest dla członków źródłem, z którego czerpią siły i światło do życia Eucharystią w codziennych sprawach każdego dnia. Z tej szczególnej więzi z Jezusem Eucharystycznym wypływa także nabożeństwo, wyrażające się m.in. w osobistych i wspólnotowych spotkaniach z Nim na adoracji Najświętszego Sakramentu.

Dwa lata temu, pewien biblista, pasjonat z UMK w Toruniu, na spotkaniu Kręgu Biblijnego w jednej z toruńskich parafii pw. Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, zainspirowany pytaniami uczestników spotkania, wyjaśniał co to znaczy Pamiątka w języku biblijnym. Wyjaśniał na przykładzie obchodzenia Święta Paschy i ustanowienia Eucharystii.

Mówił on, że bez znajomości ST, tak naprawdę nie można zrozumieć NT. Otóż uświadamiał słuchaczom, że coroczne obchodzenie Święta Paschy, nie było tylko pamiątką w naszym rozumieniu. Każdy Izraelita uczestniczący w owym wspomnieniu wydarzeń, tak naprawdę realnie uczestniczył w tym, co się kiedyś wydarzyło. Uczestniczył tak mocno, jakby był jednym z tych, których Bóg za pośrednictwem Mojżesza wyprowadził z domu niewoli, a potem dał mu w posiadanie Ziemię Obiecaną. W naszym rozumieniu i w naszej kulturze taka realność uczestniczenia w rzeczach przeszłych, jest niejasna, sprzeczna z przyzwyczajeniem do niepowtarzalnego przemijania czasu. Oni zaś jakby całym sobą, w duchu, cofali się w czasie do tamtych wydarzeń.

Potem ów biblista przeszedł do tłumaczenia ustanowienia Eucharystii w czasie spożywania Paschy. Otóż tak, jak owo wyzwolenie z niewoli egipskiej było czymś realnym i wiecznie żywym, tak Eucharystia ma być czymś realnym i wiecznie żywym wyzwoleniem z niewoli grzechu. Tak, jak na górze Synaj zostało zawarte przymierze Boga z ludem izraelskim, tak teraz w Wieczerniku, zostało zawarte

Temat Formacyjny na wrzesień 2017 r..

Tajemnica Paschalna w codzienności życia Wspólnoty Krwi Chrystusa

Tajemnica Paschalna. Zakorzenieni w woli Ojca i podtrzymywani mocą Ducha Świętego staramy się dopełnić „braki udręk Chrystusa dla dobra Jego Ciała, którym jest Kościół” (Kol 1, 24). Jednoczymy się więc w Jego ofierze z nadzieją, miłością i radością, wypełniając wiernie obowiązki stanu i łączymy nasz krzyż z krzyżem Zbawiciela. (Statut Generalny Wspólnoty Krwi Chrystusa, str. 8-9).

(…)

W Statutach Regionu Polskiego WKC punkt mówiący o Tajemnicy Paschalnej brzmi już bardziej konkretnie:

Tajemnica Paschalna. Motywem przewodnim życia członków WKC jest Krew Chrystusa, która jest wyrazem tajemnicy paschalnej. Formacja WKC zakłada, że członkowie będą uczyli się „dawać w życiu własną krew razem z krwią Chrystusa” (SG 4). Każdy otwiera z miłością swoje serce dla krwawiącego Zbawiciela, mistycznie obecnego w trudnościach, cierpieniach, w samotności oraz w niesprawiedliwości i ofiaruje się z Nim Ojcu Przedwiecznemu dla zbawienia świata. (Statuty Wspólnoty Krwi Chrystusa, s. 21-22)

Tytuł obu tych punktów brzmi Tajemnica paschalna, a więc na początku należałoby wyjaśnić co rozumiemy przez słowa tajemnica (misterium) i paschalna, a potem osadzić to wyrażenie w rzeczywistości teologicznej oraz w naszej duchowości Krwi Chrystusa.

1.      Znaczenie słów: tajemnica i pascha.

Wyraz tajemnica, jak wyjaśnia Leksykon Duchowości Katolickiej (str. 869), pochodzi od greckiego słowa mysterion, co oznacza zamknąć usta, kult, albo wiedzę zarezerwowaną tylko dla wtajemniczonych. W sensie szerszym może oznaczać rzecz ukrytą, niejasną, sekret. W języku łacińskim wyraz ten brzmi mysteriumlubsacramentum i oznacza widzialny znak ukrytej rzeczywistości zbawienia. (…)

W tradycji teologii kościoła katolickiego mówiło się o tajemnicy wcielenia Chrystusa, która odnosiła się do rzeczywistości, w której Jezus, jako Druga Osoba Boska, przyjął ludzkie ciało i ludzką naturę oraz otajemnicy paschalnej Chrystusa, która odnosiła się do męki, śmierci i zmartwychwstania Zbawiciela. Natomiast wyraz sacramentum zaczęto odnosić do sakramentów świętych.

W teologii duchowości katolickiej wyrażenie tajemnica jest powiązane ze