Temat formacyjny na czerwiec 2022

 

 

 

Słowo  Boże posyła

 

 “Gdyż jak deszcz i śnieg spada z nieba i już tam nie wraca, a raczej zrasza ziemię i czyni ją urodzajną, tak iż porasta roślinnością i daje siewcy ziarno, a jedzącym chleb, Tak jest z moim słowem, które wychodzi z moich ust: Nie wraca do mnie puste, lecz wykonuje moją wolę i spełnia pomyślnie to z czym je wysłałem”. (Izajasza 55,10.11)

            Powyżej zacytowane wersety stały się pocieszeniem dla wielu wierzących, którzy w swej służbie dla Pana z wiarą i ufnością do Niego rozsiewają Jego Słowo. „W ten sposób trafia do ludzi Boże poselstwo zbawienia jak też i pomiędzy Wierzącymi skutecznie działa”. (1 Tes. 2,13)

Słowo Boże jest ukazane jako posłaniec, którego Bóg posyła z zadaniem.  Takie myśli znajdujemy w Ps. 107, 20: „Posłał słowo swoje, aby ich uleczyć i wyratować ich od zagłady”. Bóg posyła swoje Słowo na ziemię.  Jeśli Jego Słowo natrafia na wiarę i zaufanie w ludzkich sercach, to przynosi ono błogosławione następstwa w ich życiu, gdyż przez jego działanie gleba ludzkich serc może się zmiękczyć i odświeżyć, a zarazem doprowadzić do wydania plonu życia. Słowo pada na różną glebę. Jest to walka o człowieka – siewcę. Człowiek tego słowa czasami nie usłyszy, nie zrozumie, zapomni. Często nie koncentruje się na słowie tylko na tym co się dzieje wokół niego, a zawsze są jakieś ciernie, które zagłuszają.

Żyjmy Słowem Bożym, słowem życia, starajmy się znaleźć czas, nastawić emocje, uczucia, kiedyś to zaprocentuje.

            Bóg nas posyła,  “aby cieszyć się  z tymi, którzy się cieszą, płakać z tymi, którzy płaczą, modlić się z tymi, którzy się modlą”. ( Św. Paweł – List do Rzymian 12,14.)

Bóg posłał do nas proroków, ludzi świętych, którzy przez swoje życie, swoją działalność stali się świętymi. Uczyli nas jak postępować wobec siebie i drugiego człowieka.

W 2 Liście do Koryntian - 5,20 jest napisane - “My jesteśmy posłami Boga”. Słowo Boże nas posyła byśmy każdy dzień wyzyskali na zbieranie uczynków dobrych”– pisze  Ksiądz Aleksander Zienkiewicz (rektor Seminarium Duchownego we Wrocławiu).

Papież Benedykt XVI mówił, że należy “Żyć miłością i w ten sposób sprawiać, aby Boże światło dotarło do świata”.

Maria de Mattias: “ Bóg powołał nas do świętości, która wyraża się w miłości ku Chrystusowi oraz w nieustannym trudzie ponoszonym dla zbawienia dusz, odkupionych przez Przenajdroższą Krew Jezusa Chrystusa”.

            Dla mnie Słowo Boże to słowo życia, które wybieram po rozważaniu Pisma Świętego. Przyjmuję słowo, które ma zmienić mnie i moje otoczenie, przez swoje postępowanie żyję nim.

Słowo życia co tydzien posyła mnie do ludzi. Do członków WKC, sąsiadów, koleżanek, kolegów, znajomych. Staram się żyć tak by wypełniać przesłanie jakie wynika z treści słowa Bożego.

            Naszym zadaniem jest realizacja  charyzmatu Wspólnoty Krwi Chrystusa czyli głoszenie Ewangelii w środowiskach, w których przebywamy, życie Słowem życia, pomoc drugiemu człowiekowi, wzajemne wsparcie .zauważenie gdzie dzisiaj cierpi Jezus w człowieku. Nieść słowo Boże tam gdzie nikt nie chce pójść, gdzie jest potrzeba aby przywracać godność dzieci Bożych w ludziach.  Słowo Boże jest centralnym elementem naszego charyzmatu. EFEKT – wyciszenie, umiejętność słuchania i doceniania zdania drugich.

Pragniemy wspólnie odpowiedzieć na wołanie Krwi w różnych okolicznościach, rozpowszechniać naszą duchowość. Potrzebujemy Pisma Świętego, by dowiedzieć się  i zrozumieć jakie ma być nasze życie, by żyć Słowem Bożym. Wzmacniajmy się  Słowem Bożym. Bóg nie stawia przed nami zadań ponad nasze siły. Ma niezachwianą wiarę w człowieka. Dobro, które w nim tkwi i które sprawia, że niemożliwe staje się możliwe”.

Słowo Boże posyła nas do tych, którzy pragną odnaleźć głębszy sens życia,  czują się nieszczęśliwi, którzy zeszli z obranej niegdyś drogi chwilowo albo bezpowrotnie, do tych, którzy czują się zagubieni w życiu i kluczą krętą ścieżką. 

W Starym Testamencie jest napisane - “Bierzcie w obronę biedaka i sierotę, ubogiemu i potrzebującemu wymierzajcie sprawiedliwość” (Ks. Psalmów 82:3)

W Nowym Testamencie mamy zachętę do działania - “Dzieci, miłujmy nie słowem ani językiem lecz czynem i prawdą” (1 list Jana 3,18) i  “Przede wszystkim więc napominam, aby zanosić prośby, modlitwy, wspólne błagania, dziekczynienia za wszystkich ludzi” proponuje Św. Paweł w 1 Liście do Tymoteusza 2,1

            W ostatnich miesiącach życie religijne w Polsce wystawiane jest na próbę. Trwa Walka o człowieka.  Wydarzenia w Kościele oraz społeczeństwie, skrzętnie nagłaśniane i

Zapraszamy na Pielgrzymkę do Częstochowy na Odpust Majowy.

 Zapraszamy na odpust Matki i Królowej Przenajdroższej Krwi, który odbędzie się 22 maja 2022 

w Sanktuarium Krwi Chrystusa w Częstochowie

 

 22 maja 2022 r w Sanktuarium Krwi Chrystusa w Częstochowie odbędzie się uroczystość ku czci Matki Wspomożycielki Wiernych.

Zapraszamy na Pielgrzymkę - wyjazd w dniu 21 maja :

Wyjazd grup:

Archidiecezja Warmińska - wyjazd 21. 05. 2022 r. :

- Bartoszyce - przystanek PKS ul. Turkowskiego - godz. 7,15;
- Olsztyn - przystanek MPK ul. Limanowskiego - godz. 8,40;
- Olsztyn - parking koło stacji Paliw - przy Placu Roosewelta, ul Warszawska -  godz. 9,00;
- Olsztyn-przystanek MPK/PKS - ul.Warszawska/Prawocheńskiego (Kortowo) - godz. 9,10.

Diecezja Gdańska: trasa podana przez Lucynę Witek.
Zapisy przyjmują animatorzy parafialni WKC.

Temat formacyjny na maj!

 

Słowo Boże rodzi powołania

 

 

 „ Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja  was wybrałem „  /J 15,16/

 

Temat powołania jest niełatwym tematem, bardzo złożonym, w jego skład wchodzi wiele czynników. Chciałbym się skupić w tej krótkiej refleksji na jednym z nich, być może najważniejszym, na relacji.

Trudno mówić o powołaniu bez relacji. Powołanie rodzi się z relacji.

Pan Bóg stworzył człowieka do relacji, to nasze pierwsze i podstawowe powołanie. Jezus zgromadził wokół siebie apostołów, by z nim byli, by Mu towarzyszyli. Powołanie ucznia nie może realizować się bez Mistrza, Nauczyciela, Boga.  Słuchanie słowa Bożego prowadzi do odkrywania piękna stworzenia, Bóg stworzył mnie z miłości i do miłości. Kontemplacja Słowa Bożego pozwala rozeznać powołanie. Słuchanie Słowa Bożego prowadzi do głębszego poznana siebie. Taka w nas zdolność wyboru, jaka zdolność słuchania Słowa Bożego. Bóg zapraszając nas na konkretną drogę pójścia za Nim nie zmienia nas. Powołuje nas takich jacy jesteśmy, z naszymi plusami i minusami, cnotami i wadami. Przykład relacji Szymona Piotra z Jezusem, ich przyjaźń pokazuje, ze powołanie potrzebuje czasu. Szymon zna Jezusa. Między Piotrem a Jezusem nawiązały się relacje jeszcze przed powołaniem. Jezus powołuje Szymona jako rybaka. by łowił ludzi. Powołuje Go w jego codzienności, nad jeziorem, które było codziennym miejscem życia Szymona. Bóg nie rezygnuje z naszych talentów, zdolności, umiejętności. Zaprasza nas, by pójść za Nim z tym wszystkim co nas stanowi, zaprasza nas do życia z Sobą takich, jacy jesteśmy. Każdy z nas ma inne powołanie, jedni wybierają drogę życia zakonnego, kapłańskiego, misyjnego, rodzinnego, życia w samotności. Pierwszym wyborem człowieka, jeszcze przed tym szczegółowym, jest wybór Jezusa. On poprowadzi mnie drogą powołania na której będę mógł się zrealizować. Tak naprawdę w powołaniu trzeba zrozumieć, że to Jezus mnie powołuje, wybiera. Stworzył mnie z miłości i nigdy nie przestaje mnie kochać, nawet w mojej najgorszej sytuacji i kondycji duchowej. Jestem zawsze Jego umiłowanym dzieckiem, ukochanym synem i córką. Nic tak nie koi serca człowieka jak ta prawda: jesteś moim umiłowanym…Psalm 139 wyraża to w pięknych słowach: utkałem cię w głębi ziemi, w łonie Twej matki. Nic tak bardzo nie jest człowiekowi potrzebne, jak świadomość bycia umiłowanym, upragnionym, oczekiwanym. W bliskości rodzi się tożsamość człowieka. Bóg wybrał każdego z nas w Swoim Jednorodzonym Synu jeszcze przed założeniem świata (por. Ef 1,4; J 1,18). Jezus zaprasza mnie, by uczestniczyć w Jego posłannictwie, głoszeniu Ewangelii. Ta posługa nie wymaga składania ślubów zakonnych, przyjmowania święceń kapłańskich, wyjazdu w dalekie kraje. Wymaga tylko jednego: zaufania. Jezus zostawia mi wolność w wyborze. Bez wolności i miłości bardzo szybko wygaśnie moje powołanie, mój zapał kroczenia za Jezusem, bycia Jego uczniem. Trzeba zobaczyć Jezusa który przechodzi przez moje życie, moją codzienność i mówi słowa, które powiedział do Szymona , Jakuba, Jana, i innych uczniów: pójdź za Mną.  Moja postawa może być dwojaka. Mogę się z Nim spotkać, lub mogę się z Nim minąć. Jeżeli się z Nim mijam nigdy nie doświadczę jego życiodajnej siły. Nie ma powołania bez spotkania! Pierwszym spotkaniem z Jezusem jest historia mojego życia. Pozwolić Jezusowi wejść w moją codzienność, tak jak to zrobił Szymon Piotr pozwalając Jezusowi wejść w swoją, nad jezioro, do łodzi. Powołanie rodzi się w mojej codzienności, w radości i smutku, w zdrowiu i chorobie. Wszędzie tam przechadza się Jezus, jest tam obecny. Życie we Wspólnocie Krwi Chrystusa to nic innego jak przeżywanie swojej codzienności w świadomości  umiłowania przez Boga, która objawia się w najdroższej Krwi Zbawiciela, przelanej dla mojego zbawienia. Nie da się nieść prawdy Ewangelii jeżeli samemu się jej nie przyjmuje. Najpierw sam muszę uwierzyć, że Bóg mnie wybiera do szczególnej relacji jaką jest miłość, by kochać tych, których spotkam na drodze swojego życia. Dlatego tak ważnym punktem naszych spotkań, naszej formacji  jest rozważanie Słowa Bożego, słuchanie tego co Bóg ma nam do powiedzenia. Nie da się dobrze zrealizować powołania bez słuchania. Szymon Piotr na   pewnym etapie swojego powołania przestał słuchać słów Jezusa : „pójdź za Mną” Chciał iść inną drogą, wybiegał przed Mistrza. Jezus ustawia Go na właściwe tory: ,, stań za Mną”. Idąc za Jezusem zawsze możemy czuć się bezpiecznie. Nasze kroki zatapiają się w Jego śladach. Uczeń to ten kto naśladuje swojego Mistrza. Słowo Boże jest zawsze świeże, nowe , nie ulega przedawnieniu, nie jest przestarzałe dlatego ,że nie jest martwą literą, ale jest ciągle żywe. Ojcowie Kościoła mówili, że Słowo Boże oddycha. Nigdy nie zostanie przez nas zgłębione, nie możemy powiedzieć, że już zrozumieliśmy całą Biblię. To nie my czytamy Pismo Święte, to Słowo Boże czyta nas. Być może już kilkakrotnie czytałeś ten czy inny fragment Pisma, za każdym razem ma się wrażenie że ten, czy inny fragment niby ten sam, a jednak zupełnie nowy. To nic dziwnego, bo my się zmieniamy, każdego dnia jesteśmy inni. Nasza historia to różne doświadczenia, przeżycia, osoby. Słowo przychodzi do nas tu i teraz. Powołuje do pójścia za Jezusem w tym konkretnym momencie swojego życia. Czytając Pismo Święte poznaję sens swojego życia. Nie jestem obok historii Biblii, jestem w jej centrum. Bóg przychodzi ze Swoim Słowem pod konkretny adres. Czytając w ten sposób słowo Boże, przeżywając tak swoją codzienność uczestniczę w historii zbawienia, bo w moim życiu jest Jezus. Nie da się poznać Jezusa tylko ze słyszenia, z opowieści, z pięknych świadectw, muszę zamieszkać z Jezusem, nawiązać z Nim głęboką relację, jak przyjaciel z przyjacielem, by z pokojem serca, bezgranicznym zaufaniem powierzyć Mu swoje życie. Nikt z nas nie jest za stary, zbyt chory, by stać się apostołem. Jezus pragnie posługiwać się tobą, twoim cierpieniem, samotnością. Watro zadać sobie pytanie: - czy ja chcę by Jezus wszedł w moją codzienność?

Powołanie to nie jednorazowe wydarzenie, to akcja która się dzieje.

Warto wracać do pierwszych chwil powołania do Wspólnoty Krwi Chrystusa, do okoliczności, osób, to bardzo ważne. Warto czytać swój list do Pana Jezusa, co ja wtedy Mu obiecałem, obiecałam, za co przepraszałem, przepraszałam, o co prosiłem, prosiłam? W powołaniu nie można być ospałym, bo można przespać moment nawiedzenia, przejścia Jezusa. Trzeba być czujnym, mieć oczy, a bardziej serce szeroko otwarte.

Słowo Boże ma wydawać owoce w moim życiu, prowadzić do zmiany, nawrócenia. Kiedyś pewien mędrzec powiedział: nie mów ludziom o Panu Bogu, bo i tak cię nie posłuchają, a nawet tobą wzgardzą, wyśmieją. Staraj się żyć Ewangelią , by ludzie zaczęli cię pytać dlaczego tak żyjesz, wtedy będziesz mógł im opowiedzieć o Jezusie.

Dzisiejszy świat , jak mówił święty Jan Paweł II , bardziej od nauczycieli potrzebuje świadków. Ludzie mają przesyt ciągłego nauczania, przepływu informacji, mówienia im jak mają żyć, co mają wybierać, za kim mają chodzić. Zadaniem nas , ludzi żyjących duchowością Kwi Chrystusa jest pokazać światu jak bardzo Bóg nas ukochał.

Trudno bogatemu wejść do Królestwa Bożego, trudno zostawić to co czyni mnie bogatym, moje zdanie, moją wizję życia. Pójdź za Mną, mówi Jezus, nie wyprzedzaj Mnie, ale słuchaj Słowa Życia. 

Ks. Krzysztof Surowaniec CPPS

Pielgrzymka do Klasztornej Górki

W dniu 9 kwietnia Wspólnota Krwi Chrystusa w Diecezji Gdańskiej zorganizowała Pielgrzymkę do Bazyliki Mniejszej w Klasztornej Górce na Misterium Męki Pańskiej,  w roli  aktorów wystąpili okoliczni mieszkańcy oraz misjonarze świętej Rodziny. W pielgrzymce uczestniczyło dwóch kapłanów  nasz ksiądz  Andrzej Szymański oraz opiekun grupy Wspólnoty Krwi Chrystusa Ksiądz Grzegorz Doraszewski. Wszyscy pielgrzymi bardzo duchowo przeżyli to pięknie poprowadzone misterium. Uroczystą mszą świętą polową koncelebrowało około 25 kapłanów. Był to piękny czas osobistej refleksji i duchowego umocnienia każdego z nas, w szczególnym dniu przed niedzielą Palmową

Odpust św. Józefa patrona Domu Misyjnego w Swarzewie

Odpust św. Józefa, Adoracja Najświętszego Sakramentu z Koronką do Krwi Chrystusa z prośbą o uzdrowienie duszy i ciała

  

Sztandary z Diecezji Gdańskiej idą do Sanktuarium Królowej Polskiego Morza.

Adoracja Najświętszego Sakramentu

Homilię głosi Ks. Mariusz Szykuła

Mszę koncelebrują: Ks. Daniel Mokwa - prowincjał CPPS, moderator WKC; Ks. Mariusz Szykuła - przełożony Domu Misyjnego w Swarzewie; Ks. Andrzej Szymański - moderator WKC w Podregionie Swarzewskim.

Ks. Daniel Mokwa - prowincjał CPPS

Dary niosą: siostra Ewa z Chełma i siostra Danuta z Jodłowna

W oczekiwaniu na dary.

Adoracja Najświętszego Sakramentu z Koronką do Krwi Chrystusa z prośbą o uzdrowienie duszy i ciała

link do zdjęć od Lucyny KLIKNIJ TU

Skupienie WKC w Swarzewie

 W dniach 11- 13 marca w Domu Misyjnym Św. Józefa w Swarzewie odbyło się skupienie członków i sympatyków WKC Podregionu Swarzewskiego.

Na skupieniu było 47 osób 3 osoby wstąpiły dwie z diecezji Olsztyńskiej jedna z Poznańskiej było bardzo uroczyście pięknie pożegnaliśmy naszą kucharkę Lucynkę po jej wielu latach pracy odeszła na emeryturę Był to naprawdę bardzo bogaty w modlitwę Adoracja Najświętszego Sakramentu a także sobotnie którego wszyscy oczekiwali odbyło się też spotkanie z wszystkimi osobami które były na skupieniu poszczególni animatorzy zdawali relacje z działalności w poszczególnych swoich parafiach diecezja także ubogaciliśmy się wspaniałą wiedzą jak wiele Dobra czyli Wspólnota Krwi Chrystusa w całym podregionie swarzewskiej Serdecznie pozdrawiam z Panem Bogiem

Lucyna Witek

 

Msza Św.

Uczestnicy mszy Św.

Agapa

Uczestnicy skupienia.

Pożegnanie Lucynki Ogrodniczak - nasza kuchareczka odchodzi na emeryturę. Powodzenia.

 

link do zdjęć od Lucyny KLIKNIJ TU

Skupienie WKC w Swarzewie

  

Zapraszamy członków i sympatyków Wspólnoty Krwi Chrystusa 

na skupienie do Domu Misyjnego w Swarzewie. 

Skupienie odbędzie się 11 marca, od godz. 17 do   13 marca 2022 r. .

Tematem przewodnim skupienia będzie  " Słowo Boże uzdrawia".