wtorek, 5 marca 2019

Skupienie WKC

W dniach 1-3 marca w Domu Misyjnym w Swarzewie odbyło się skupienie dla animatorów, 
członków WKC  i sympatyków.

SKUPIENIE ANIMATORÓW PARAFIALNYCH I DIECEZJALNYCH WKC I WSZYSTKICH CHĘTNYCH

01.03-03.03.2019 – Dom Misyjny św. Józefa – Swarzewo
                                       
SŁOWO ŻYCIA:
Wyrzuć belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz(Łk 6,42b)

TEMAT SKUPIENIA:
DUCH ŚWIĘTY W MODLITWIE

PLAN DNIA

Piątek – 01.03
16.30 – Okazja do rozmów, sprawy organizacyjne
18.00 – Kolacja
19.00 – Msza święta
20.15 – Konferencja– Moc Ducha Świętegow Słowie Bożym

Sobota – 02.03
  8.30 – Śniadanie
10.00 – Konferencja – Duch Święty w modlitwie
11.00 – Rozważanie Pisma Świętego – Łk 6,39-45
12.00 – Msza święta
13.00 – Obiad
Czas wolny, rozmowy duchowe, duchowe spacery
14.30 – Spotkanie animatorów diecezjalnych i parafialnych
15.00 – Koronka do Bożego Miłosierdzia
15.30 – Spotkanie Rekreacyjne. Godzina pytań
17.15 – Spotkanie animatorów diecezjalnych i parafialnych
18.00 – Kolacja
19.00 – Wymiana doświadczeń
20.00 – Adoracja z modlitwą o uzdrowienie duszy i ciała
21.30 – Zakończenie Adoracji. Możliwość spowiedzi

Niedziela – 03.03
  7.30 – Msza święta
  8.30 – Śniadanie
  9.00 – Spotkanie na auli dla wszystkich chętnych – okazja do dzielenia się doświadczeniami i składanie świadectwa

W sobotę do południa – milczenie.

Uczestnicy konferencji "Moc Ducha Świętego w Słowie Bożym"

Obraz może zawierać: 18 osób, uśmiechnięci ludzie, ludzie stoją i w budynku


czwartek, 28 lutego 2019

TEMAT na MARZEC

3.7. DUCH ŚWIĘTY W MODLITWIE
Modlitwa jest dana.
Początek każdej modlitwy to podstawowe odkrycie naszej niezdolności modlenia się: Panie,naucz nas modlić się. Nie wiemy co czynić, aby modlić się jak należy i dlatego Duch przychodzi z pomocą naszej słabości. I nieraz będziemy mogli powiedzieć jak Ezechiasz w swej chorobie zwracając się do Pana: "Cóż mam mówić? Wszak On mi powiedział i On to sprawił''. Sam Jezus również przeżył te chwile, w których bywamy ogołoceni, jakby bezsilni: "Teraz dusza moja doznała lęku i cóż mam powiedzieć?"/J 12, 27/. Modlitwa Ezechiasza zatem, jak i modlitwa wielu psalmów, kończy się uwielbieniem / por. Iz 38, 20/. Tak samo Jezus w chwili, gdy oznajmił: "Teraz dusza moja doznała lęku i cóż mam powiedzieć?'', odpowiada: "Ojcze, wsław Imię Twoje'' /J 12, 27-28 /.
To odkrycie uwielbienia w cierpieniu, w nieszczęściu nie może być niczym innym jak darem Pana. Bez Jego łaski nie możemy odkryć, że w chwili, gdy brak nam słów, słowo, które zostaje dane jest słowem uwielbienia.
Każde wkroczenie w modlitwę zaczyna się wołaniem, prośbą, aby Pan włożył w nasze serca, w nasze wargi modlitwę, która podoba się Jemu. Daje On nam wtedy Swoją modlitwę, która staje się uwielbieniem, ponieważ jesteśmy pewni, że zostaliśmy wysłuchani, gdyż jest to Jego modlitwa.'' Mamy w Bogu tę pewność, że jeżeli prosimy o coś zgodnie z Jego wolą, wysłuchuje nas i wiemy, że posiadamy to, o cośmy Go prosili'' /1 J 5, 14-15/.Wszyscy doświadczyliśmy tych modlitw, które zostały nam dane, jako już wysłuchane, tych prostych modlitw, które wychodziły nam z serca i które Pan spełnił.
Pan tworzy owoc warg: modlitwę, która jest dobrą nowiną o pokoju, uzdrowieniu, która jest dziękczynieniem, uwielbieniem.Nasza modlitwa jest darem Boga. Pochodzi spoza nas, z dalszej odległości niż my. Pochodzi ona z samych głębin serca Boga. Jest to modlitwa Ducha Świętego, który bada jednocześnie nasze serce i głębiny Boże, który wstawia się za nami odpowiadając na Boże zamysły. Ta modlitwa jest dana, czyli nie jest nasza, choćby wydawała się nasza. Jest to modlitwa Ducha Świętego w nas, która pozwala nam mówić: Abba.      
Przyjmować modlitwę.
Modlitwa jest darem Boga, lecz musi być przyjęta tzn. przeżywana w uważnym wsłuchiwaniu się i wyrażana przez naszą istotę. Nie powinniśmy biernie

piątek, 1 lutego 2019

Temat formacyjny na luty.

MOC DUCHA ŚWIĘTEGO W SŁOWIE BOŻYM

Głosić Słowo Boże czy poddać się prowadzeniu Ducha Świętego?
Czasami temat roli Ducha Świętego w głoszeniu Słowa Bożego bywa zaniedbywany. Pismo św. wiele razy mówi, że Słowo Boże jest żywe (Hbr 4,12; 1 P 1,24). Co daje Słowu tę ożywczą moc? To, że właśnie sam Bóg dzięki mocy Ducha Świętego mówi za pomocą Słowa.
Kiedy Słowo Boże jest głoszone i przekazywane przez Ducha Świętego, wtedy to „żywe” Słowo daje życie tym, którzy go słuchają. Pewien teolog biblista tak opisuje relację, jaka istnieje pomiędzy Słowem Bożym a Duchem Świętym: „Nauka biblijna o Słowie Bożym musi być koniecznie zintegrowana z nauką o Duchu Świętym i odwrotnie, biblijne rozumienie Ducha Bożego jest nierozerwalnie złączone ze Słowem Bożym. Słowo jest narzędziem Ducha Świętego, a Duch Święty tchnieniem (oddechem, powiewem) Boga, który mówi”.
Dobrym tego przykładem jest przepowiadanie św. Piotra, o którym czytamy w Dziejach Apostolskich. Po otrzymaniu Ducha Świętego i wypełniony Duchem podczas Pięćdziesiątnicy, zaczął mówić o Pismach, aby udowodnić i uzasadnić, że Jezus jest Mesjaszem (Chrystusem). Co było odpowiedzią na Słowo głoszone w mocy Ducha Świętego? „Przyłączyło się do nich tego dnia około trzech tysięcy ludzi” (Dz 2,41). To nie powinno dziwić.
Św. Paweł Apostoł mówi o Słowie Bożym jako o obosiecznym mieczu Ducha (Ef 6,17). To Duch Święty jest inspiracją dla proroctw zawartych w Piśmie św. (2 P 1,20-21). Słowo jest życiem, a Duch Święty posłańcem, który obdarza tym życiem, siejąc je w sercach słuchaczy, aby uwierzyli i byli Mu posłuszni.
Potrzebujemy obydwu: Słowa Bożego i Ducha Świętego. Niektórzy koncentrują się jedynie na poddaniu się prowadzeniu przez Ducha nie chcąc, aby Słowo przeszkadzało w poruszeniach Ducha. Ta forma myślenia jest błędna z wielu powodów. Po pierwsze, słowa przepowiadającego czy słuchającego ich stają się wtedy zależne od subiektywnego doświadczenia Boga, a to nie odpowiada nakazowi głoszenia Słowa (2 Tm 4,2). Głoszący Słowo może przez takie zachowanie sprowadzić słuchaczy na manowce, ponieważ zaczną oni szukać osobistych, specjalnych doświadczeń Boga niezależnie od Jego Słowa. Po drugie, taka postawa pokazuje błędną naukę (doktrynę) i rozumienie Ducha Św.,a to On oświeca nas w prawdzie o Pismach i pokazuje nam Chrystusa, który jest Panem i Nauczycielem (J 16, 13-14).
Odwrotnym błędem jest utrzymywanie prawdy jedynie na poziomie intelektualnym, myśląc, że potrzeba tylko wiernego wyjaśnienia Pisma św., bez mocy Ducha Świętego, dzięki któremu Dobra Nowina przenika do serc i życia wierzących słuchaczy. Od początku istnienia Kościoła Słowo Boże nie było głoszone w odłączeniu od Ducha Świętego. Prorok Izajasz przypomina nam, że Słowo Boże „raz wypowiedziane do mych ust już nie wraca, póki nie spowoduje skutków i tego, co chciałem, i nie wypełni swego posłannictwa” (Iz 55,11). Możemy być tak skoncentrowani na aspekcie intelektualnym przepowiadania i studiowania Pisma św., że zapomnimy o potrzebie szukania oblicza Ducha Świętego i przekazania Jego żywego Słowa wierzącym. Zadanie przepowiadania nie jest tylko ćwiczeniem intelektualnym, akademickim, lecz czymś, co ożywia naszą jedność z Chrystusem.
Nawet niezwykle użyteczny i szybki żaglowiec zbudowany w najdoskonalszy i wzbudzający zaufanie sposób, porusza się tylko wtedy, gdy w jego żagle powieje wiatr i poprowadzi go po wodach. W podobny sposób Słowo Boże i jego pełna mocy prawda mogą być wyjaśnione szczegółowo i zrozumiale tylko wtedy, jeżeli ich wyjaśnieniu towarzyszy moc Ducha Świętego. Bez tego Ducha prawda, choć przekazana i wysłuchana w sposób obiektywny, pozbawiona będzie siły i ożywczego zastosowania w naszym sercu i życiu.
Głoszący Słowo Boże,pragnąc być w harmonii z Duchem Bożym, będzie starał się pilnie studiować i głosić Dobrą Nowinę, czując się zależnym od poruszeń tego Ducha przy pomocy Słowa Bożego. Wtedy tylko zostanie on wypełniony ożywczą mocą Ducha Świętego. Musimy poruszyć żaglami naszego przepowiadania, aby dotrzeć z prawdą Dobrej Nowiny do słuchających jej, a do tego potrzebujemy wiatru Ducha Świętego, który poruszy żagle Słowa Bożego. 
W jaki sposób przepowiadać Słowo Boże mocą Ducha Świętego?
Nie mamyjednej magicznej formuły na głoszenie Słowa Bożego mocą Ducha, ale możemy skorzystać z pewnych wskazówek, jak należy to robić:
1. Modlić się podczas całego procesu przepowiadania.
Ten, kto głosi Słowo Boże winien modlić się nieustannie, prosząc Ducha Świętego, który ma moc i jest ożywczy w swoim Słowie, o prowadzenie podczas przygotowania, podczas samego przepowiadania i po nim. Modlitwa jest formą okazania całkowitej zależności od Boga. Można by zadać pytanie: Jak przepowiadający Słowo Boże może przynieść życie tym, którzy są duchowo umarli? (por. Ef 2,1).Odpowiedź jest jedna: jedynie Duch Boży może dać życie temu, co nie jest żywe (por. Ez 37). Ten, kto przepowiada nie jest w stanie tego uczynić sam z siebie lecz uznając w modlitwie swoją zależność od Boga winien pozwolić, by ta prawda towarzyszyła mu nieustannie.
2. Przygotować się do głoszenia Słowa Bożego.
Zależność od Ducha Świętego nie może stać się wymówką ani wytłumaczeniem lenistwa. Głosiciele Słowa Bożego muszą przykładać się do studium Pisma św. tak, aby sami mogli je wystarczająco dobrze zrozumieć, a później wyjaśniać i przekazywać dalej (por. 2 Tm 2,15). Trzeba modlić się i prosić Ducha Świętego o zrozumienie Słowa Bożego, o poznanie Bożej prawdy by odczytać z niej sposoby zastosowania Słowa w życiu słuchaczy.  Trzeba pozwolić, by prawda Słowa Bożego działała najpierw z mocą w sercu, aby później móc przepowiadać ją z pasją innym.
3. Otworzyć się na działanie Ducha Świętego (poruszać się z Duchem).
Otwieramy się na działanie Ducha Świętego, gdy nasz umysł ukierunkowany jest na Boże sprawy i gdy unikamy nieposłuszeństwa wobec Niego. Gdy poruszamy się wraz z Duchem Świętym, wtedy Jego moc oczyszcza nas z grzechu i przygotowuje do dobrego działania, do dobrych dzieł (por. 2 Tm 2,21). Dotyczy to również zadania przepowiadania Słowa Bożego.
4. Zapraszać wspólnotę do modlitwy wzajemnie za siebie.
Św. Paweł wiele razy prosi wspólnotę w Kolosach o modlitwę, a w szczególności o to, aby „Bóg otworzył drogę dla naszego słowa i pozwolił nam opowiadać tajemnicę Chrystusa” i aby „mógł ją głosić tak, jak powinienem to czynić” (Kol 4,3-4). Prosi także w ten sposób swoich słuchaczy: „Módlcie się również i za mnie, aby z Bożą pomocą nie zabrakło mi słów odpowiednich, gdy będę miał nauczać, bym mógł jawnie i swobodnie głosić tajemnicę Ewangelii” (Ef 6,19). Prośmy i my o modlitwę za nas i o to, by Duch Święty mógł przez nas nauczać i przepowiadać Słowo Boże z mocą.
5. Zaufać Bogu.
Nawet gdy nie czujemy w sobie poruszeń Ducha Świętego i nie widząc owoców naszego przepowiadania popadamy w przygnębienie, to jednak możemy być pewni, że Bóg działa. Możemy poczuć zniechęcenie, lecz zaufajmy Bogu, który dokonuje dzieła poprzez moc swojego Słowa i swojego Ducha Świętego. Kiedy przygotowujemy się do głoszenia Słowa Bożego, gdy myślimy o nim, albo gdy już je przepowiadamy, powtarzajmy sobie nieustannie: „Wierzę w Ducha Świętego, wierzę w Ducha Świętego….”


                                                                  Ks.Wojciech Czernatowicz, CPPS

wtorek, 22 stycznia 2019

Spotkanie diecezjalne w Olsztynie.

19 stycznia 2019 r. w kościele parafialnym w. Józefa w Olsztynie odbyło się comiesięczne spotkanie diecezjalne WKC działających w Archidiecezji Warmińskiej.

Od godz. 11,oo do 12,oo adorowaliśmy Najświętszy Sakrament.
O 12, oo odbyła się Msza Swięta prowadzona przez Księdza Michała Piotrowskiego z Katedry Olsztyńskiej i Księdza Andrzeja Szymańskiego moderatora WKC z Podregionu Swarzewskiego.



W liturgii Mszy Swiętej uczestniczyły siostry ze Wspólnot z Olsztyna i Bartoszyc.

Siostra Maria Koczara czyta list .



Ksiądz Andrzej głosi kazanie.

Siostra Grażyna czyta modlitwę wiernych.

Siostry Jadwiga, Zofia, Jadwiga i Katarzyna  składają dary.

Modlitwa na rozpoczęcie spotkania.





Spotkanie opłatkowe.

W trakcie spotkania omówiono styczniowy temat formacyjny  i  zasady peregynacji obrazu Natki Królowej Przenajdroższej Krwi w koleinych parafiach diecezji.
Dziękujemy siostrom Gieni, Jadwidze, Zosi i Irenie z parafii w. Józefa w Olsztynie za przygotowanie spotkania opłatkowego.. 

niedziela, 13 stycznia 2019

Spotkanie opłatkowe w Gdańsku.

KOCHANI Chcę WSZYSTKIM serdecznie podziękować za DZISIEJSZĄ - 12 stycznia 2019 r. wspólną Mszę świętą, adorację Najświętszego Sakramentu oraz udział w modlitwie o uzdrowienie, którą prowadził misjonarz Krwi Chrystusa ksiądz Andrzej Szymański.
Obraz może zawierać: 2 osoby
Obraz może zawierać: 9 osób, uśmiechnięci ludzie, ludzie siedzą i w budynku
Spotkanie wigilijne zgromadziło nas bardzo licznie. Serdecznie, ciepło i rodzinnie dzieliliśmy się opłatkiem, śpiewaliśmy kolędy i tym miłym akcentem podsumowaliśmy prace Roku minionego.

Z wielką NADZIEJĄ misyjnej drogi rozpoczęliśmy Rok, którego temat formacyjny brzmi:
""Udziel nam Panie swojego Ducha""
Obraz może zawierać: 5 osób, ludzie siedzą, tabela i w budynku
Błogosławiona Krew Jezusowa! 

Lucyna Witek - animator diecezjalny.

wtorek, 8 stycznia 2019




6 stycznia 1786 roku, w skromnym domu na Eskwilinie w Rzymie, w pobliżu słynnej bazyliki Santa Maria Maggiore urodził się Kasper del Bufalo. Dzień później został ochrzczony w kościele San Martino ai Monti i otrzymał imiona Trzech Króli - Kaspra, Melchiora i Baltazara.
W odniesieniu do dyktatury napoleońskiej i jej następstw św. Kasper nawołuje słowami, które jakże bardzo są aktualne w naszych czas... Zobacz więcej

Styczniowy temat formacyjny!

Gdy Duch Świety zstąpi na was otrzymacie Jego moc 
i będziecie moimi świadkami.

Nie będzie to gotowy tekst konferencji ale pewne tropy, którymi warto pójść.

1. Z całą pewnością warto w tym temacie już na początku zatrzymać się nad dwoma hasłami: Co to znaczy czerpać moc z Ducha? Jak stawać się świadkiem z Ducha? Skoro mamy mówić o świadectwie to każdy z nas powinien sobie na te pytania odpowiedzieć sam i wówczas automatycznie świadczymy jak Ów Duch działa w nas. Żeby być jeszcze bardziej precyzyjnym weź jakieś doświadczenie ostatniego czasu. Jako Kosciół przyżywamy teraz czas Bożego Narodzenia więc jak poddawałeś /aś się działaniu Ducha w tym czasie...

2. Adwet, który już za nami ale także przynosi nam wiele tekstów prorockich mówiących o działaniu Ducha Świętego. Nie zapomnijmy wspomnieć tej sceny z Ewangelii Łukasza gdy Maryja przyjmuje powołanie do Bożego macierzyństwa mocą Ducha właśnie. Tak pięknie Archanioł Gabriel tłumaczył Maryji, że Duch Święty zstąpi na nią i moc Najwyższego osłoni ją. Myślę, że to ważny Teskt Święty, na który musimy przy tym temacie choć zwrócić uwagę.

3. Z innych tekstów biblijnych:

Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić. Przebywali wtedy w Jerozolimie pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem. Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak przemawiali w jego własnym języku. "Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami?" - mówili pełni zdumienia i podziwu. "Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? - Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie - słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże" (Dz 2, 1-11).

„Jednakże mówię wam prawdę: Pożyteczne jest dla was moje odejście. Bo jeżeli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was. A jeżeli odejdę, poślę Go do was”
( J 16, 7 ).

Jezus musiał odejść, aby mogła dokonać się obietnica Boga Ojca związana z posłaniem Ducha. Zgodnie z obietnicą Ojca, posyła Ducha Świętego, który ukazując swą moc z zewnętrznych znakach, wiatru i ognia, został posłany w celu umocnienia apostołów. Bowiem to na nich zgodnie z Bożym przewidzeniem ma być zbudowany Kościół. A więc Duch Święty Zstąpił w Wieczerniku na uczniów Chrystusa i udzielił im swoich darów dla budowania Królestwa Bożego. Gdy zagłębimy się w dalszą lekturę Dziejów Apostolskich, dostrzegamy bardzo szybko rozwijający się Kościół. Na początku w Jerozolimie, a potem od męczeńskiej śmierci Szczepana, również poza Jerozolimą. W Judei i Samarii i aż po krańce ziemi. Nakaz misyjny Jezusa Chrystusa skierowany do apostołów jest podstawą głoszenia Dobrej Nowiny. Od momentu Zesłania na nich Ducha Świętego nie są już tylko głosicielami królestwa Bożego, ale stają się świadkami swojego Mistrza. Co czyni istotną różnicę. Moment spoczęcia Ducha Świętego jest kluczowym momentem dla działalności misyjnej Kościoła. Podobnie jak było w przypadku Jezusa, swoją publiczną działalność rozpoczął od chrztu w Jordanie, gdzie Duch w postaci gołębicy zstąpił na Niego, tak samo apostołowie zaczynają z odwagą głosić Dobrą Nowinę od Zesłania Ducha Świętego. Wieczernik staje się ważnym miejscem, z którego rozpoczyna się ekspansja Ewangelii o Jezusie Chrystusie. Działanie Bożego Ducha przedstawione w Dziejach jest tak mocne i zatacza swym zasięgiem tak duży obszar, że słusznie księga Dziejów Apostolskich bywa nazywana piątą Ewangelią. Ewangelią Ducha Świętego. Na owoce działania Ducha nie trzeba długo czekać, bo już tego samego dnia, to znaczy w dniu Pięćdziesiątnicy, wychodzi Piotr i głosi pierwszą mowę. Głównym jej elementem jest wytłumaczenie tłumom gapiów, co się w tym miejscu wydarzyło. Piotr czyni to w oparciu o wizję proroka Joela, która dotyczyła wylania Ducha na wszelkie ciało.

Do tych dwóch cytatów z Ewangelii i Dziejów poszedłbym także drogą oglnych obrazów ale jednakowoż zakorzenionych w Piśmie Świetym:

Stworzenie człowieka: I tu warto sobie przypomnieć historię jak Bóg stwarzał człowieka. Ulepił go z prochu ziemi i gliny i dopiero ożył jak Bóg tchnął w niego.

Wizja proroka Ezechiela: Niedawno leciał w telewizji Gladiator – pokazany był obraz wielu zabitych żołnierzy. I tak samo wydarzenie opisuje Ezechiel. Nad taką pobitą armią kazał mu Bóg modlić się i to wojsko ożyło - ''prorokuj nad tymi kośćmi''.

Nowy Testament: „Nikt bez pomocy Ducha Świętego nie może powiedzieć, że Panem jest Jezus.”

Rz: „Gdy nie umiemy się modlić tak jak trzeba sam Duch przyczynia się za nami...”

4. Dzieje Apostolskie pod względem tematu świadectwa i mocy Ducha działającego w pierwszym Kościele w ogóle są godne przeczytania w całości a pewnych fragmentów jako sekwencji poinniśmy się wyuczyć na pamięć. To jest fundament naszej wiary bez tego dalej nie pójdziemy. Jest taki fragment w Dziejach Apostolskich, który opisuje historię jak św. Paweł przybywa do Efezu i spotyka tam ludzi, którzy nie znają Ducha Świętego. Paweł pyta ich przyjęliście chrzest, znacie naukę Jezusa – a nie wiecie kto to jest Duch Święty?
           
Paweł spotkał tam ludzi wierzących, znających prawdy wiary i co z tego jak była to wspólnota bez ducha, bez entuzjazmu, bez radości. Czy w naszym Kościele przede wszystkim we mnie, potem w rodzinie, w sąsiedztwie, i wreszcie wśród, którzy co niedzielę spotykamy się na Mszy Świętej panuje Boży Duch czy może ZADUCH!?

Jak ktoś emanuje zaduchem to wiadomo, że nie chce się  przebywać w jego towarzystwie. Jak widzi wszystko i wszystkich w czarnych barwach i tak gnuśnieje z dnia na dzień, z tygodnia na tydzień... potem mijają miesiące i lata i pod koniec życia człowiek mówi proszę księdza, ale ja miałem ciężkie życie. A czy przypadkiem to ciężkie życie i komplikacje nie zaczęły się od rezygnacji z życia we Wspólnocie Kościoła, od podszeptów typu
ñ  Nie chodzę do Kościoła bo jest nudno...
ñ  Ja może bym i chodził, ale jakby to był kościół jak w Stanach gospel, śpiew, klaskanie..., tańce...
ñ  Ja już byłem u bierzmowania – w papierach się wszystko zgadza. Następnym razem będę w Kościele na ślubie. Czy takie myślenie pochodzi z Bożego natchnienia?
Czy może być od Ducha Świętego który dodał Apostołom odwagi?

Nie bądźmy krótkowzroczni bo ile tu człowiek może pożyć na ziemi? Pismo Święte: Miarą naszego życia jest lat 70, 80 gdy jesteśmy mocni, a większość z nich to trud i marność.

...i trochę czyścca i jakoś to będzie – Ale po co tak wydłużać sobie drogę do zbawienia.


Na koniec: niech te kilka myśli pomoże odnaleźć się w tym temacie. Ale nade wszystko zważ na to że Duch Święty pragnie z Ciebie uczynić świadka Jego mocy i z Tobą pragnie napisać historię nową, historię Twojego życia